Þessi síða hefur augljóslega verið 'dauð' í nokkuð langan tíma og er ég komin með nýja síðu þar sem ég hef verið að skrifa um líf og störf okkar Bjössa í Danmörku.

Mikið ofboðslega er langt síðan ég bloggaði síðast, eða í júlí... þá var ég stödd úti í Frakklandi með fimleikaskvísunum mínum. Frakklandsferðin heppnaðist mjög vel, þrátt fyrir smá erfiði með gistiaðstöðuna. Margt hefur gerst síðan ég bloggaði síðast.

• Ég kláraði sumarvinnuna mína hjá Byr
• Fór til Tenerife með Bjössa og þar gistum við á súperflottu hóteli
  Myndirnar úr ferðinni er að finna á Facebook
• Eftir Tenerife hófst atvinnuleitin. Hún gekk nú frekar hægt fyrir sig og ekki batnaði ástandið þegar stóru viðskiptabankarnir hrundu. Það fór nú svo á endanum að ég fór að vinna hálfan daginn á frístundaheimili við Vesturbæjarskóla hálfan daginn og svo var ég náttúrulega í blakinu og að þjálfa fimleikastelpurnar mínar.+
• Í gær fékk ég svo atvinnutilboð frá Byr og stökk ég að sjálfsögðu á það og byrja að vinna á morgun. Ég get ekki lýst því hvað ég er ánægð með þetta og hlakka til að byrja. Eini gallinn er að ég verð hjá Byr í Hafnarfirði en ekki hjá vinum mínum í Borgartúninu (en þar hef ég unnið síðastliðin 3 sumur). Það verður því spennandi að sjá hvernig þetta er þarna í Hafnarfirðinum og ég læt keyrsluna úr miðbæ Reykjavíkur og út í Hafnarfjörð ekki trufla mig mikið.
• Við Bjössi byrjuðum svo á mega líkamsræktarnámskeiði hjá Grand Spa. Þar er okkur pískað út 5 sinnum í viku og svo bætast blakæfingarnar mínar við þetta, þannig að ég er á æfingum 9 sinnum í viku. SÆLL! Sem betur fer er maður ekki með mörg aukakíló utan á sér og er ég mest að reyna að taka til í mataræðinu hjá mér, en þeir sem þekkja mig vel vita að ég er mikill nammigrís
• Við blakstelpurnar höfum verið duglegar að skemmta okkur saman, héldum bíókvöld snemma í haust sem var mjög kósý og svo skelltum við okkur í bústaðinn til mömmu og pabba eftir föstudagsæfingu í byrjun nóvember.
• Ég átti afmæli um daginn og varð 24 ára. Skrítið hvernig afmælisdagar verða æ minna spennandi með hverju árinu sem líður. Ég man þá tíð þegar maður gat varla sofnað kvöldið fyrir afmælisdaginn vegna spennings. Núna er þetta eins og hver annar dagur, plús góður matur, samvera með fjölskyldu og vinum og smá pakkar. Þetta er þó alls ekkert slæm þróun þannig séð, en gaman að hugsa tilbaka og sjá hvernig maður hefur þroskast og breyst.
  
• Það er gaman að segja frá því að vinkonur manns eru ört að fjölga mannkyninu og er von á helling af blakbörnum í heiminn í maímánuði Það verður nú bara að koma í ljós hvenær við Bjössi tökum okkur til og búum til mini útgáfu af okkur tveimur...fróðleg blanda þar á ferð Ætli maður taki þetta ekki bara eftir hefðinni (þ.e.a.s. Bjössamegin, þar sem foreldrar mínir giftu sig nú bara fyrir rúmum 4 árum eftir 20 ára trúlofun) og gifti sig og fari svo að fjölga mannkyninu.
• Við erum byrjuð að leggja línurnar fyrir framtíðina og stefnan er tekin á búferlaflutninga næsta haust, en ég ætla að skella mér í mastersnám erlendis. Köben og Edinborg eru ofarlega á lista yfir þá staði sem mig langar að læra á og eru það helst CBS og Edinborgarháskóli sem ég er að skoða.
  

En ég segi þetta gott í bili og ætla ekki að láta svona langt líða þar til ég blogga næst.

Kv, Ásthildur

www.teamgym.is

Hæhó!

Ég er stödd á Möltu í augnablikinu þar sem ég er að keppa með íslenska kvennalandsliðinu í blaki á Evrópumóti smáþjóða, gaman gaman. Daman búin að spila sinn fyrsta landsleik og gekk það ágætlega. Kom inn í uppgjöf og gekk ágætlega í fyrra skiptið, en í seinna skiptið klikkaði uppgjöfin (en ég bætti upp fyrir það með fínni móttöku þar beint á eftir). Þetta er mjög skemmtilegt og mjög öðruvísi að vera úti í útlöndum og vera ekki úti í sólbaði allan daginn. Fyrsti dagurinn einkenndist af mikilli þreytu, en við komum til Möltu um kl. 1 um nóttina og vorum farnar að sofa um kl. 02.30 og vorum vaktar kl. 06.15 til þess að fara á æfingu kl. 08.00. Ég hef aldrei á ævinni verið jafn þreytt og ómöguleg á æfingu, hefði allt eins getað lokað augunum og slegið blint út í loftið... líkurnar á að hitta boltann hefðu verið svipaðar og að vera með opin augun. Svo fengum við sem betur fer smá hvíldartíma eftir æfingu og við gátum sofið í ca. 2 tíma.
Fyrsti leikurinn var svo kl. 17.30 og töpuðum við á móti Kýpur, 3-0. Við ætlum að gera betur í hinum tveimur leikjunum og komast upp úr þessum riðli!

Af skólamálum er það að frétta að ég mun útskrifast 14. júní og þar með ná markmiði mínu um að útskrifast á 6 önnum. Ég fékk þetta staðfest með því að ná að klára síðasta námskeiðið mitt (kenningar í stjórnmálafræði) í háskólanum með 9 í einkunn og einnig hæstu einkunnina í námskeiðinu. Mín bara nokkuð sátt með það Nú er bara að bíða og sjá hvernig leiðbeinandanum mínum og prófdómaranum finnst um BA ritgerðina mína og ætti ég að fá einkunn fyrir hana í vikunni eftir að ég kem heim.
Á meðan náminu stóð hef ég haft fullar hendur með blakið og fimleikaþjálfunina, en á þessari síðustu önn er ég svo búin að vera undir mikilli pressu. Það kom óvænt upp á að ég fór að æfa með landsliðinu í kringum páskana og fór mikill tími í æfingar með liðinu bæði í kringum páska og svo aftur núna í lok apríl og byrjun maí. Húsbóndinn á Vesturgötunni hefur því miður fengið að finna dálítið fyrir því að húsfreyjan sé ekki alveg nógu og afslöppuð. En það mun nú strax breytast um leið og ég sný heim úr keppnisferðinni. Maður verður neflinlega að vera duglegur að vera góður og skemmtilegur við þá sem maður elskar

En ég held að þetta sé komið gott í bili og ég enda þetta bara á því að bjóða vini og vandamenn velkomna í útskriftarpartý þann 14. júni

Kv, Ásthildur

Hæhó!

Ég ætla að byrja á því að óska Þórdísi blakfélaga og Gulla til hamingju með litlu stelpuna sína sem er nýkomin í heiminn Miðað við hvað foreldrarnir eru frábærir, þá trúi ég ekki öðru en að litla daman verði jafn mikið yndi og þau.

Í dag var ég að skila BA ritgerðinni minni og ef allt gengur upp þá verð ég orðin stjórnmálafræðingur þann 14. júní. Mikið ofboðslega var þetta skrítin tilfinning að afhenda svona stórt verkefni sem maður hefur lagt svo mikla vinnu í. Þegar ég var að lesa ritgerðina yfir í morgun þá helltust yfir mig áhyggjur af hinu og þessu sem mér fannst ég allt í einu hafa átt að fjalla um eða taka út. Ég þurfti að bíða nokkuð lengi eftir að fá ritgerðina úr prentun og satt best að segja leist mér ekkert á blikuna á tímabili...það endaði með því að ég var komin inn fyrir afgreiðsluborðið og setti ritgerðina upp sjálf til þess að flýta fyrir. Ég náði að bruna niðrí Háskóla og skila ritgerðinni áður en skrifstofunni var lokað, fjúff!
Dagurinn í dag hefur því einkennst af miklu stressi, kvíða, gríðarlegu svefnleysi (fór að sofa rétt rúmlega 6 í morgun og vaknaði um 10) og líka ánægju. Nú er þessum áfanga í lífi mínu náð (vonandi, krossum putta að leiðbeinandinn og prófdómarinn fíli ritgerðina), en eins og pabbi sagði í dag...."litla stelpan mín bara búin að skrifa BA ritgerð..." Tíminn líður svo sannarlega hratt!
Um helgina ætla ég að njóta þess að þurfa ekki að hafa áhyggjur af ritgerðum og öðru veseni, reyndar þarf ég að leggja lokahönd á verkefni sem ég þarf að skila vegna ferðar minnar til Bandaríkjanna fyrr í vor... en hef nú litlar áhyggjur af því. Eftir helgina er för minni svo heitið til Möltu og verður það vonandi frábær upplifun.

Þreytan er farin að segja til sín og ég ætla að fara að sofa, loksins! Nætursvefninn minn í nótt einkenndist neflinlega af einkennilegum draumum um tölfræðilega þætti ritgerðarinnar sem ég var að yfirfara og laga... alltaf gaman að halda stressinu áfram í svefni.

Góða nótt!

Mikið afskaplega er ég glöð og ánægð núna!

Ég fékk semsagt að vita í dag að ég muni koma til með að fara með kvennalandsliði Íslands í blaki til Möltu í maí, þar sem keppt verður á Evrópumóti smáþjóða. Þetta gleður mig afskaplega mikið og gaman að vita til þess að maður geti náð góðum árangri þó maður byrji ekki í einhverri íþrótt á barns - eða unglingsaldri, en ég byrjaði í blaki þegar ég var tvítug. Þessi ferð verður án efa skemmtileg og ég ætla að gera mitt allra besta til þess að styðja liðið. Við erum þrjár sem fara frá Þrótti, en Lilja, Sæunn og Fjóla verða líka með í för. Það er ekki amalegt að ferðast með svona skemmtilegum hópi fólks eins og landsliðshópurinn er reyndar allur!

En ég á víst að vera að lesa undir próf, en ekki blogga. Svo ég segi þetta gott í bili.

Kv, Ásthildur

Ég keyrði framhjá ísbíl frá Kjörís í dag og á sama augnabliki mundi ég eftir atviki úr æsku minni. Ég hafði fengið að gjöf stóran kassa af hlunkum (íspinnar) og var að vonum mjög sátt með það. Það mætti lýsa mér þannig að þegar ég var barn þá vildi ég alltaf að allir væru vinir og skildi ekki með nokkru móti hvernig krakkar gætu verið vondir hvern við annan t.d. með stríðni og því að skilja útundan. Um leið og ég fékk ískassann þá var það fyrsta sem ég gerði var að gefa krökkunum úr húsunum í kring með mér af ísnum. Krakkarnir voru nú nokkuð ánægðir með að fá hlunk, en það stoppaði þá ekki í því að vera með leiðindi, hringja dyrabjöllunni til þess að tilkynna manni að X og Y væru að fara að leika sér saman en ég fengi nú tæplega að vera með. Eftir að hafa deilt með þeim ísfjársjóðnum, þá var mér hugsað til þess af hverju maður hefði nú verið að gefa með sér ef framkoman væri svona. En svona hef ég hugsað alla tíð, deila með mér og reyna af öllum mætti að vera góð við aðra. Það eru víst ekki allir sem hugsa svoleiðis og seinna átti ég heldur betur eftir að kynnast því. En það sem brýtur mann ekki niður verður bara til þess að maður styrkist enn frekar. Samt sem áður held ég alltaf í trúna um að það búi eitthvað gott í mannfólkinu og því fólki sem hefur orðið til þess að gera líf manns erfitt á köflum. Einnig vona ég líka að ég hafi staðið mig í stykkinu og komið fram við aðra eins og ég vil láta koma fram við mig. Reyndar man ég alltaf eftir einu tilviki þegar ég var í 8. eða 9. bekk og skrifaði eitthvert bölvað delluljóð ásamt fleirum um strák í bekknum okkar sem var mjög barnalegt og kjánalegt. Skrítið hvað maður man ennþá eftir atvikum þar sem maður hagaði sér á einhvern hátt sem er algerlega úr karakter. En maður lærir víst á því.

Verum góð hvort við annað! Eitt góðverk getur haft svo víðtæk áhrif

Jæja gott fólk, þá er ég komin heim úr annarri utanlandsferð minni á stuttu tímabili. Við hjúin fórum til Prag með vinum Bjössa og mökum helgina 28. mars - 1. apríl og heppnaðist ferðin svona líka afbragðs vel. Ég ætla nú ekki að koma með langa ferðasögu í þetta skiptið, heldur ætla ég að flýta mér að setja inn myndir úr ferðinni... en myndir eru oft meira lýsandi heldur en orð. Hápunktar ferðarinnar voru þessir:

• Út að borða á ítalskan stað fyrsta kvöldið... frábær matur og góð þjónusta. Fengum góð vín með matnum og skemmtum okkur konunglega.
• Útsýnistúr um borgina þar sem við skoðuðum Karlsbrúna, Kastalann og umhverfið í kringum hann.
• Eðal máltíð á steikhúsinu Cowboy's þar sem ég fékk eðal nautasteik, drakk nokkra mojito og stútaði eðal súkkulaðiköku í eftirrét. Þetta var án efa besta kvöld ferðarinnar, geðveikur matur, góð þjónusta (hana er ekki að finna víða í Prag) og frábær félagsskapur.
• Hestvagnaferð um gamla miðbæinn rétt fyrir heimför... voða rómó!
• Road trip-ið: Við leigðum okkur 8 manna bíl og lögðum upp í svaðilför... fórum til Kutna Hora og skoðuðum kapellu þar sem allar skreytingar voru úr mannabeinum, þá erum við að tala um ljósakrónur, veggskreytingar o.fl. Mjög spes og gaman að sjá! Mér finnst líka alltaf jafn gaman að keyra um sveitir og sjá landslagið í öðrum löndum.

Það nýjasta úr blakheimum er að við í Þrótti komumst áfram í úrslit Íslandsmótsins í blaki með því að leggja HK að velli í tveimur leikjum, jibbí!!! Ég spilaði nú ekki mikið, enda ekki skrítið þegar maður er búinn að vera erlendis meira og minna allan mars mánuð. Spilaði rúma hálfa hrinu, en skoraði nú samt 3 stig á þeim stutta tíma og er nokkuð sátt við það. Í seinni leiknum kom ég svo smá inn á þegar við Þróttarastelpur vorum komnar langt undir og mótttakan alveg í rusli hjá okkur, aðeins verið að hrista upp í þessu með skiptingu. Við náðum okkur á strik og unnum hrinuna eftir að hafa verið hátt í 10 stigum undir. Gaman að því. Reyndar nældi ég mér í magapest deginum fyrir leikinn og lá bara í rúminu allan daginn með hita, ógleði og beinverki. Ekki gaman að því
Svo er nú gaman að segja frá því að um páskana byrjaði ég að æfa með landsliðinu í blaki og það var nú sérdeilis gaman að fá að æfa með svona flottum og skemmtilegum hópi blakstelpna Núna í apríl verður önnur æfingatörn og það verður örugglega alveg jafn gaman og um páskana. Reyndar verður maður svona pínu stressaður þegar maður fær á sig meiri pressu og gerir þar af leiðandi bæði góða og slæma hluti. Maður klikkar kannski á einföldum atriðum sem eru vanalega nokkuð pottþétt hjá manni, en svo fær maður svona aukinn kraft til þess að henda sér í ótrúlegustu bolta sem maður hefði á venjulegum æfingum ekki haldið að maður ætti séns í að ná. Nú þarf bara að koma jafnvægi á þetta og gera sitt besta!

En aftur að úrslitakeppninni... á laugardaginn förum við Þróttarastelpur á Neskaupstað og keppum fyrsta úrslitaleikinn og þar ætlum við okkur ekkert nema sigur. Karlaliðið komst líka í úrslit og er gaman að því að hafa bæði liðin í úrslitum í ár, en það eru nokkur ár síðan karlarnir náðu inn í úrslit.


Ég hafði alltaf ætlað mér að setja inn myndir og video frá Bikarmótinu í hópfimleikum. Þar varð ég, ásamt fullorðinsliðinu úr Stjörnunni, Bikarmeistari á dýnu og trampólíni. Við gerðum okkur meira að segja lítið fyrir og komumst inn á Íslandsmót með þessum einkunnum okkar (en það eru bara 6 stigahæstu liðin, burtséð frá aldursflokki, sem komast inn á Íslandsmót í landsreglum á hverju áhaldi). Ég var því miður erlendis á meðan á Íslandsmótinu stóð... var eitthvað að væflast um í Bandaríkjunum... og gat því miður ekki keppt með liðinu. Það hefði nú verið gaman að keppa á Íslandsmóti eftir nokkurra ára fjarveru á því móti.
Liðin sem ég er að þjálfa voru líka að keppa á Bikarmótinu og stóðu sig frábærlega, fengu mikið hrós frá gömlum þjálfara mínum og dómara á mótinu, enda voru þær yngstar á mótinu (flestir keppendur í kringum 14 - 15 ára og mínar stelpur 10 - 13 ára) og hafa góða getu miðað við aldur. Svo fóru þær á tvö önnur mót núna í mars og unnu þar til margra verðlauna. Stolt af mínum stelpum!

Hérna eru nokkur video fyrir áhugasama:

Jæja,

Nú er ég komin heim úr 10 daga ferð minni til New York og Washington. Ferðin byrjaði nú ekki vel hjá mér, en fyrsta kvöldið var heldur skrautlegt. Til að byrja með hafði heill Smarties staukur opnast í ferðatöskunni minni og ástandið eftir því... en sem betur fer náðust allir blettir úr fötunum. Rétt áður en ég fer út til þess að borða kvöldmat þá opna ég snyrtibudduna mína og þá blasir við mér kinnaliturinn minn í þúsund molum í töskunni og allt úti í glimmeri. Þegar ég labba út úr herberginu rek ég mig svo í Smarties staukinn góða og Smartiesið fer út um allt gólf. Veitingastaðir í á þessum stað í Harlem eru af skornum skammti og endum við því í einhverju fári á MacDonalds. Ég fæ mér McNuggets sem ættu að vera nokkuð öruggir vegna mikillar djúpsteikingar. Eftir MacDonalds þá ætla ég að tannbursta mig og opna því hina snyrtitöskuna sem ég var með, en þá hafði tannkremstúban sprungið og allt út í tannkremi... namminamm. Eftir damage-control ætlaði ég að fara að sofa en verður skyndilega svona hrottalega illt í maganum. Það endar með því að ég eyði næstu tímunum inni á klósetti, ælandi! Á þessum tímapunkti langaði mig bara að slaufa þessari ferð og fara bara heim aftur. Bjössi greyið fékk sms beint í æð af atburðarásinni og hringdi í mig kl. ca. 5 á íslenskum tíma til að athuga hvort ég væri ekki enn á lífi. En ferðin gat nú bara batnað eftir þetta og vitaskuld gerði hún það.

Ferðin var á vegum háskólans og gekk að mestu leyti út á heimsóknir í hinar ýmsu stofnanir og fyrirtæki. Meðal stofnana og fyrirtækja sem við heimsóttum voru:

• Sameinuðu þjóðirnar
• Sendinefnd Íslands hjá Sameinuðu þjóðunum í NY
• Íslenska sendiráðið í Washington
• Bandaríska þingið
• Utanríkisráðuneyti Bandaríkjanna
• World Bank (IMF)
• Washington Post
• Plexus
• CNN

Þær heimsóknir sem stóðu upp úr voru heimsóknir í Washington Post og Plexus, en þar hittum við fólk sem var óhrætt við að ræða um málefni líðandi stundar og þá helst forsetakosningar í Bandaríkjunum. Í sumum heimsóknum voru viðmælendur okkar einum of 'politically correct' og höfðu ekki mikið að segja.

Heimferðin gekk ágætlega, en á tímabili var ég ekkert allt of vongóð um að komast heim. Það vildi svo skemmtilega til að Icelandair hugsar ekki alveg nógu og vel um að ganga frá pöntunum sínum hjá öðrum flugfélögum og hópurinn var ekki með frátekin sæti í vélinni með Delta frá Baltimore til Boston. Af tilviljun var ég, ásamt Njáli, síðust á listanum yfir hópinn og fengum við Njáll ekki bording passa fyrr en örfáum mínútum fyrir flugið. En áður hafði starfsmaður Delta tjáð okkur það að vélin væri yfirbókuð og við þyrftum að bíða og sjá hvort að einhverjir farþegar skiluðu sér ekki í flugið. Mér finnst frekar heimskulegt að manni sé ekki úthlutað sæti um leið og maður tjékkar sig inn, en við tjékkuðum okkur inn a.m.k. 2,5 tímum fyrir brottför. Ég hefði ekki gúdderað það að einhver slugsi sem tjékkar sig inn hálftíma fyrir flug fái sæti framyfir mig sem er búin að bíða samviskusamlega í nokkra tíma. Enda fékk starfsmaðurinn alveg að heyra það að ég ætlaði sko ekki að verða föst þarna í Bandaríkjunum og ég er ekki frá því að það hafi örfá tár fengið að fljóta með, svona til þess að krydda hlutina aðeins. En allt reddaðist þetta að lokum.

Aðrir hápunktar í ferðinni voru meðal annars:

• Kvöldverður með tengdaforeldrum mínum, Erlu og Savönnu á flottum frönskum veitingastað í NY (ég og tengdó flugum út með sama flugi og sátum saman í þokkabót, hverjar eru líkurnar).
• Tilraunir mínar til þess að húkka leigubíl í Harlem... þar labbaði maður upp að mér og spurði saklausa hvíta Íslendinginn þessarar spurningar "Do you know any place that hires male dancers or strippers?" Ég svaraði því náttúrulega bara neitandi og lét mig svo hverfa þegar maðurinn fór að tjá sig um fegurð mína og vissulega arkaði ég í burtu með minn móðgunarsvip á andlitinu. Örfáum mínútum síðar reyndi ég að veifa leigubíl sem mér sýndist vera laus. Það fór ekki betur en svo að ofurpimpaður, svartur og glansandi jeppi reyndi að stoppa þar sem ég stóð við götuna og veifaði í sakleysi mínu. Svört bílrúðan skrúfast niður og þar situr maður og kallar til mín "are you ready to get it on tonight...!" og pissa næstum því í mig af hræðslu... svo hægði hann á sér aftur og kallaði eitthvað til mín. Á þessum tímapunkti hringdi ég í hræðslukasti í Erlu til að fá upplýsingar um hvernig væri nú best fyrir mig að komast út úr þessu hverfi og heim til Erlu. Ég hefði nú bara átt að taka lestina, en fékk leigubíl stuttu eftir að ég náði í Erlu í símann. Gaman að þessu.
• Við upplifðum ekta paranoju í Washington, en þar var einhver dularfullur pakki inni í húsi í miðbænum... eða hvort það hafi verið einhver furðuleg manneskja. Allavega... þá var öllum götum í nágrenninu lokað, löggubílar út um allt og rosa hasar stemmning.
• Kvöldverður á veitingastað sem Indriði, kennarinn okkar, vildi fara á og við urðum svo sannarlega ekki fyrir vonbrigðum. Ég fékk mér svaka gott penne pasta sem bragðaðist afskaplega vel og mun betur en maturinn sem við fengum tveimur dögum áður á rándýrum veitingastað. Verðið segir víst ekki alltaf til um það hvernig maturinn er.
• Rölt um Georgetown í Washington og old style hambó og shake á Johnny Rocket... besti shake í heimi!
• Dýrðlegur morgunverður á Clinton Street Bakery... þurfum ekki að bíða nema í 2 klst. eftir borði, en það var biðarinnar virði.
  

Bæði Bjössi og pabbi áttu afmæli á meðan ég var úti, en í gær fengu þeir afmælisóskir og gjafir. Bjössi varð 27 ára og fékk Michael Crichton bók, Ipod hátalara, Seinfeld seríu og Family Guy staupglös frá mér í afmælisgjöf. Hann var sáttur með það karlinn og náttúrulega að fá dömuna heim, að sjálfsögðu. Pabbi varð 46 ára og fékk Ipod Shuffle, sem við vorum búin að fylla af tónlist, frá mér og Bjössa.

Þegar ég kom heim beið mín hrein og fín íbúð, en Bjössi var búinn að taka allt í gegn og hengja upp ljós sem við fengum fyrir um ári síðan og gardínur sem voru búnar að liggja og bíða eftir að vera settar upp í langan langan tíma. Vesturgatan er því orðin að algerri höll og ég er ekki frá því að lundin léttist þegar allt er svona hreint og flott í kringum mann. Markmiðið er að halda þessu svona og leyfa draslinu ekki að taka yfirhöndina. Vonandi gengur það eftir í ritgerða og prófabrjálæðinu sem er framundan. Ekki vera hissa þó að hverfi af yfirborði jarðar einhvern tíman á næstunni, en helst myndi ég vilja loka mig af og getað klárað öll verkefni án nokkurs áreitis. En það er víst ekki í boði.

Myndir úr Bandaríkjaferðinni eru væntanlegar á næstu dögum og svo er förinni heitið til Prag um þarnæstu helgi.

Kv, heimshornaflakkarinn

	Barack Obama Score: 37	Agree Taxes Stem-Cell Research Health Care Abortion Energy Gun Control Environment	Disagree Iraq Immigration Social Security Line-Item Veto Marriage Death Penalty Education
	Mike Gravel Score: 37	Agree Taxes Stem-Cell Research Health Care Abortion Death Penalty Gun Control Environment	Disagree Iraq Immigration Social Security Line-Item Veto Energy Marriage Education
	Hillary Clinton Score: 37	Agree Taxes Stem-Cell Research Health Care Abortion Energy Gun Control Environment	Disagree Iraq Immigration Social Security Line-Item Veto Marriage Death Penalty Education
-- Take the Quiz! --

Jæja kæru lesendur, nú er árið 2008 gengið í garð og ég hef strax fengið útnefninguna lélegasti bloggari ársins! Geri aðrir betur.

Það sem af er ári hefur einkennst af veikindum og aftur veikindum.

Fyrstavikan í janúar: hiti og kvef

Lok janúar: gubbupest og líkamsverkir sem ég vil aldrei aftur upplifa

Og svo það nýjasta nýtt... 3. febrúar - ??? Megasega flensa og kinnholusýkingar, my favorite!

Það sem ég er svekktust yfir eru fjárútlátin sem ég hef þurft að þola.

 

Þriðjudagur 4. febrúar - læknisheimsókn á heilsugæslunni í Glæsibæ - 1000 kr.

Fimmtudagur 5. febrúar - læknavaktin - 2200 kr.

Lyf og heilsa, pencillín og steranefúði - 4997 kr.

 

Þessi vika og veikindin hafa semsagt kostað mig hvorki meira né minna en 8197 kr. Mann munar nú um þetta... verandi bláfátækur námsmaður sem er á leiðinni til útlanda eftir mánuð... plús það að verið var að bæta við hótelkostnaðinn, þannig að ég þarf að borga 19 þúsund til viðbótar við 36 þúsundin sem ég var núþegar búin að borga... sjeise... og var að panta mér heimfar frá USA fyrir 25 þúsund krónur! Halló og góðan daginn! Ég verð farin á hausinn í lok vikunnar ef þetta heldur svona áfram.

 

Þetta var peningakvartshorn Ásthildar þessa vikuna... nú ligg ég bara uppi í rúmi og horfi á myndina Contact frá árinu 1997 sem skartar Jodie Foster í aðalhlutverki. Gaman gaman. Fór á þessa mynd í bíó með pabba hérna á sínum tíma... good times. En ástæða þess að ég hangi bara og geri ekki neitt er sú að í allan dag er ég búin að vera að bíða eftir að fá staðfestingu hvort flogið verði til Egilsstaða í dag. En við Þróttarastelpur áttum að fara til Neskaupstaðar í dag og keppa... en við þurfum að bíða þangað til 7.30 í fyrramálið og þá kemur í ljós hvort við komumst austur yfirhöfuð. Annars er ég bara ennþá veik og hef ekki getað mætt til vinnu alla vikuna og er með mega samviskubit yfir því... ekki bætir úr skák að vera á tímakaupi og þess vegna er ég búin að missa heila viku í laun + veikindin þarna fyrr á árinu. Kvarti lokið!

 

Síðustu helgi eyddi ég á Akureyri með mínum ástkæru blakstúlkum... það var mikið stuð og ætla ég að enda þessa bloggfærslu með mynd af mér sem sýnir hvað þetta var nú gaman og hressleikinn í fyrirrúmi. 

Alltaf í stuði!

 

Bæjó 

Hérna er æðislega fyndið video

 

Ég rakst áðan á frétt á http://mbl.is/mm/frettir/frett.html?nid=1308615 sem segir frá konu sem lenti í miklum hremmingum við komu sína til Bandaríkjanna. Hún var á leið í einhverja vinkonuferð og ferðin fór svo sannarlega ekki eins og til stóð. Hún var fangelsuð, niðurlægð, fékk ekki að hringja til Íslands og fékk hreinlega bara skammarlega meðferð... vegna þess að hún hafði verið 3 vikum of lengi í Bandaríkjunum árið 1995 nota bene! Þar að auki hafði hún ferðast til Bandaríkjanna síðan þá án neinna vandræða. Hvet ykkur til að lesa bloggið hjá henni um þessa svaðilför: http://erla1001.blog.is/blog/erla1001/entry/388660/

Fyrir tveimur árum síðan lenti ég í veseni með lögguna uppi á herstöð þar sem ég var stödd á boðsmóti í blaki sem blaklið hersins hélt árlega. Eftir það atvik skrifaði ég blogg sem greinir frá því helsta varðandi þetta vesen. En í stuttu máli sagt þá hef ég aldrei upplifað eins mikla skrifræðisvitleysu, fáránlega framkomu og vitleysu! Þeir sem nenna að lesa geta séð gömlu bloggfærsluna hérna að neðan...

 

Blakmótið sem ég var að keppa á, var árlegt boðsmót blakliðsins uppá velli (varnarliðið og heitir liðið þeirra einmitt því skemmtilega nafni, NATO. Amerískt eða hvað... Mótið gekk svona lala, en ég get státað að því að enda með marblett á lófanum af öllum stöðum. Missti mig einum of mikið í því að klappa saman lófunum til að hvetja liðið og viðhalda stemmananum, og endaði með bláan lófa í kjölfarið. Athugið að þetta var engan veginn tengt því að slá boltann af neinu tagi, klaufalingur ég

Fyrir þá sem ekki vita, þá er ég mjööööög mikill anti- Bush, anti-patriotism og allt þetta kjaftæði sem á það til að einkenna blessaða Ameríkuna nú til dags. Samt ágætt að versla þar Það er því einstaklega skemmtilegt að segja frá því að þegar mótið var búið ákváðum við sem voru með mér í bíl, að skella okkur á Subway. Wendy´s átti engan mat til, svo við urðum bara að sætta okkur við Subway.

Þegar við vorum á leiðinni út af bílastæðinu fyrir framan verslunarkjarnann þarna, þá erum við stoppaðar af "The Navy Police" hvorki meira né minna! Út kom voða vígalegur hermaður (eða það fannst honum a.m.k.... ég var ekki alveg sammála) og fór að spyrja okkur um hvað við værum nú að gera þarna, og hver væri ábyrgðarmaður okkar á meðan heimsókn okkar stæði. Við erum náttúrulega bara alsaklausar og segjumst hafa verið að keppa á boðsmóti blakliðsins á vellinum, en hann vill nú ekkert kannast við það.

Þá hefst biðin... hann fer og tjékkar á því í hliðinu hvort einhver kannist við að hafa tekið á móti blakliðum... en enginn kannast við það (vaktaskipti og e-hv kjaftæði) og listinn yfir nöfn okkar og kennitölur sem notaður var þegar við komum inn á svæðið, finnst ekki! Og ofan á allt, þá næst ekki í þennan svokallaða ábyrgðarmann okkar. Great! Við biðum því í meira en klukkutíma inni í bíl, á meðan blessaður hermaðurinn fór í "hermannaleik" og reyndi að "solve the big mistery" sem var í gangi þarna, að hans mati.

Á endanum þurfti að kalla á íslensku lögregluna í Keflavík (á flugvellinum) til þess að ná okkur út. Ég átti by the way að vera mætt í afmæli til Jóhönnu Klöru kl. 21 og klukkan á þessu tímabili orðin meira en hálf tíu. Mín ekki sátt Það endaði með því að íslenska lögreglan lét LOKSINS sjá sig, og ég tekin yfir í löggubílinn af því að ég var að keyra bílnum. Hermaðurinn hafði þá séð að sér í allri vitleysunni, en þurfti náttúrulega að "halda kúlinu" og kom upp með þá sögu við íslensku lögguna, að hann vildi láta sekta mig fyrir að hafa brotið stöðvunarskyldu. Og ég náttúrulega bara, hva... það passar ekki, það var biðskylda þar sem ég beygði, en EKKI stöðvunarskylda! Var maðurinn blindur, og svona mikill asni að búa til þessa sögu fyrir íslensku lögguna. Ég segi íslensku löggunni náttúrulega bara frá því hvað var búið að vera í gangi, vesenið út af mótinu o.fl. Það endar með því að íslenska löggan segir bara við mig "ég ætla bara að taka niður nafnið þitt, svo herlögreglan hérna haldi að ég sé að gera e-hv við þig. Ég keyri svo bara á eftir þér út af svæðinu". Ég hef sjaldan fílað löggu jafn vel í tætlur og þarna, og virtist þetta sem svo að þetta væri ekki í fyrsta skiptið sem þeir hafa þurft að koma þarna og eiga við bullið í þessum svokölluðu hermönnum.  Ég hef, nota bene aldrei verið stoppuð af löggu né neitt svoleiðis áður á ævinni, og var því ekki sama og mjög stressuð um að þetta kæmi eitthvað illa út fyrir mig. Löggan fullvissaði mig þó um það að þetta kæmi hvergi fram og skipti engu máli. Fjúkket

Þvílíkt og annað eins skriffinsku og skipulagningar KLÚÐUR hjá hernum! Ég var komin á barm þess að fara í "ég þoli ekki ameríska herinn og så videre..." gírinn og höfðu stelpurnar í bílnum ágætar áhyggjur af því... en við vorum alveg að búast við því að herlögreglan myndi þá bara skjóta okkur á færi. En ég sat á mér og var voða siðprúð og góð

Eftir meira en klukkutíma vesen, komumst við loksins út af vellinum. Ég mætti svo "eldhress" í kjóla afmælið til Jóhönnu Klöru kl. að verða hálf tólf. Allt út af þessu veseni! En ég var voða sæt og fín, ef ég segi sjálf frá, í svaka smart kjól sem Alma lánaði mér. Voða gaman að dressa sig svona rosa fínt upp

Þess má geta að ég er að fara til U Ess and A í mars og vonast svo sannarlega eftir betri móttökum en blessuð konan fékk. EN núna er ég í stökustu vandræðum því Icelandair hefur ákveðið að hætta að fljúga til og frá Baltimore í lok janúar og ég átti eftir að panta mér miða heim frá Baltimore... verð að tala við Icelandair og komast að því hvað eigi að gera við fólkið sem á núþegar pantaða miða heim frá Baltimore og reyna að fá sama díl... vonandi reddast það allt saman. En það er svona að vera að vesenast með heimferðardag og bíða með að panta. En þetta reeeeddddast!

Farin að læra. Bæ!

Þetta er afrakstur dagsins:

Álfafjölskyldan mín! Kíkið á þetta

Kv, Ásthildur sem er búin að vera með hita í 5 daga... hvað er málið með það? Tek við öllum ábendingum um undralyf og skyndilausnir!

Ég var að enda við að lesa frétt á Moggavefnum sem fjallaði um tillögu Kolbrúnar Halldórsdóttur þess efnis að nýfædd börn á fæðingardeildum landsins verði ekki aðgreind eftir kyni með bláum og bleikum fatnaði og verði klædd í kynlausari liti. Ég veit ekki hvort Kolbrún sé á algerum villigötum eða hvort að ég sé bara svona gamaldags og þyki ekkert að því að kyngreina nýfædd börn. Þau eru annað hvort kvenkyns eða karlkyns, ekki hvorugkyns!

Mér finnst sumar konur tengdar stjórnmálum vera að missa sjónar á jafnréttisbaráttunni og komnar út í algera vitleysu. Maður spyr sig hvort Alþingismenn/konur hafi ekkert betra við tíma sinn að gera heldur en að koma með tillögur af þessu tagi. Hvernig væri að reyna að bæta aðstöðuna á sjúkrahúsum landsins, Háskóla Íslands (það væri nú ekki vitlaust að veita HÍ smá andlitsliftingu) og jafnvel reyna að slá á þenslu á húsnæðis - og leigumarkaði. Þá gætu ungir foreldrar kannski komið betur undir sig fótunum... Svo ég tali nú ekki um refsingar í kynferðisbrotamálum!!! Það er svo margt margt annað sem mér finnst mikilvægara heldur en kyngreining á nýburum.

Í þessari viku hafa komið fram umræður um það hvort að breyta eigi starfsheitinu ráðherra í ráðfrú, ráðs-persóna eða eitthvað annað hlutlaust orð. Mér finnst þetta ögn skárri pæling. En hafa konur virkilega svona mikla minnimáttarkennd að þær þurfi að fá annað hvort kynlaust heiti eða heiti sem bundið er við kvenkynið. Ef ég væri ráðherra þá væri ég bara mjög sátt og stolt af sjálfri mér að hafa náð svona langt og væri að öllum líkindum ekki að velta mér upp úr því hvort ég væri 'frú' eða 'herra'.

Mér finnst vítavert að Alþingi sé að eyða tíma í svona málefni, sérstaklega þegar líður að jólafríi Alþingismanna og þá hafa frumvörp verið afgreidd með hraði, þegar langt er í land í hinum ýmsu málefnum.... heilbrigðiskerfið, húsnæðismál, efnahagsmál, fátækt o.fl. Hér þarf, að mínu mati, að forgangsraða betur. Eða er bara svona lítið að gera á Alþingi?

Mér finnst slæmt að öfgakenndur feminismi sé farinn að skyggja á almenn jafnréttissjónarmið.

Sjáiði litlu bláu og bleiku börnin, þau hljóta að vera miður sín yfir þessum blábleika kynjastimpli. Hvernig stendur á því að starfsmaðurinn er klæddur í blá vinnuföt, við verðum að gera eitthvað í því líka!

Nöldrarinn is over and out!